System żywienia bydła. Automatyczny czy tradycyjny? Który jest bardziej opłacalny?

Zwiększenie produkcji zwierzęcej w bardzo dużym stopniu zależy od sposobu żywienia oraz zadawania paszy. Właściwe przygotowanie pasz ma decydujący wpływ na efektywność chowu zwierząt. Czynności w zabiegu przygotowania i zadawania pasz, wykonywane dotychczas przez człowieka, z chwilą rozwoju automatyzacji mogą być zastąpione przez urządzenia w pełni zrobotyzowane. Który więc system żywienia bydła wybrać?

Dotychczas w systemie żywienia TMR do zadawania paszy najczęściej wykorzystywano mieszające wozy paszowe. Zastosowanie nowoczesnych technologii znalazło również odzwierciedlenie w oborach dla krów mlecznych. Jednym z nowoczesnych rozwiązań stosowanych w oborach jest linia do przygotowania i zadawania pasz w systemie TMR firmy Pellon. W skład linii żywienia wchodzą urządzenia załadowcze na pasze objętościowe o pojemności dobranej do wielkości stada, silosy na pasze treściwe i składniki mineralno-witaminowe oraz robot zawieszony na szynie poruszający się wzdłuż korytarza paszowego.

Charakterystyka automatycznego systemu żywienia TMR robotem Pellon

Pasza objętościowa dowożona jest do urządzeń załadowczych mobilnym transportem dostępnym w gospodarstwie. Robot wyposażony jest w elektroniczną wagę. Samodzielnie pobiera komponenty paszowe z silosów oraz urządzeń załadowczych. Następnie waży je i miesza oraz zadaje na korytarz paszowy, zużywając przy tym niewielkie ilości energii elektrycznej. Głównymi aspektami charakteryzującymi automatyczny system żywienia bydła są:

  • możliwość zwiększenia częstotliwości zadawania pasz TMR w celu poprawy jej spożycia, dzięki czemu jest świeża i nie ulega procesowi zagrzewania,
  • pobudzenie aktywności krów,
  • zmniejszenie niedojadów na stole paszowym,
  • dostosowanie wielkości porcji do wielkości danej grupy zwierząt.

Przeczytaj także: Koreańskie bydło Hanwoo – hodowla w Polsce?


Zużycie energii elektrycznej kontra zużycie ON

Zastosowanie automatycznego systemu żywienia bydła jest rozwiązaniem ekonomicznym, niezawodnym i przyjaznym zwierzętom. Zbadano, że Robot Pellon do przygotowania i zadawania paszy w systemie TMR pracujący w oborze wolnostanowiskowej dla 168 DJP (Duża Jednostka Przeliczeniowa) zużywa około 7,6 kWh·doba-1 energii elektrycznej. Przy uzupełnianiu urządzeń załadowczych raz na około 2 dni zostaje zużyte około 5 lirów ON na operację. Natomiast w oborze wolnostanowiskowej o zbliżonej obsadzie krów 170 DJP, w której do przygotowania i zadawania pasz wykorzystywano mieszający wóz paszowy współpracujący z ciągnikiem rolniczym zużyto ponad 10 litrów ON na dobę. Należy przy tym dodać, że robot zadawał paszę w oborze kilkanaście razy w ciągu dnia różnym grupom żywieniowym zwierząt. Natomiast wóz paszowy wykorzystywany był tylko raz dziennie do przygotowania i zadawania paszy.

System żywienia bydła automatyczny i tradycyjny – nakłady robocizny

Zadawanie pasz robotem powoduje mniejsze nakłady robocizny na zabieg żywienia, dokładność zadawania dawek paszowych, mniejsze straty paszy przy jednoczesnym zachowaniu czystości na korytarzu paszowym. W oborze wyposażonej w automatyczną linię żywienia bydła, najwięcej czasu w ciągu dnia, w zależności od obsady zwierząt zajmuje przygotowanie paszy, polegające na uzupełnieniu urządzeń załadowczych, natomiast najmniej – kontrola linii żywienia.

Porównując dzienne nakłady robocizny na przygotowanie i zadawanie paszy w oborze o obsadzie 168 DJP, z oborą w której znajduje się 170 DJP można śmiało stwierdzić, że zastosowanie automatycznych systemów żywienia bydła pozwala zmniejszyć nakłady robocizny o ponad 25% w porównaniu do tradycyjnych systemów przygotowania i zadawania pasz. Ponadto, powoduje oszczędność czasu na poziomie około 24% oraz elastyczność planowania pracy o 7% w porównaniu z tradycyjnym systemem żywienia opartym na mieszającym wozie paszowym współpracującym z ciągnikiem rolniczym. Czas potrzebny na przygotowanie dziennej porcji paszy w automatycznych systemach żywienia bydła jest o około 50% krótszy od systemu konwencjonalnego. Sprowadza się tylko do napełnienia urządzeń załadowczych raz na 1-2 dni. Załadunek urządzeń może być realizowany o każdej porze dnia. Dzięki temu dzień pracy jest bardziej elastyczny.


Przeczytaj również: Dopłaty do wapnowania 2021 – będą zmiany w kolejnej edycji?


system żywienia bydła

Jaki system żywienia bydła wybrać? Na zdjęciu taśma karmiąca Pellon

fot. Pellon

Konstrukcja budynku inwentarskiego też ma znaczenie

Zastosowanie automatyzacji w oborze ma na celu minimalizację pracochłonności i kosztów przy jednoczesnym podniesieniu jakości produkcji. Powoduje szereg zmian organizacyjnych i technologicznych. Automatyzacja w budynkach inwentarskich wypiera dotychczas stosowaną mechanizację, co powoduje konieczność przebudowy budynków inwentarskich i sąsiadujących budowli rolniczych.

Zaletą automatycznego żywienia krów jest podział zwierząt na grupy technologiczne i możliwość zaprogramowania komputera w taki sposób, by każda grupa była skarmiana zbilansowaną paszą zgodną z określonymi wymaganiami o danej porze dnia. Zastosowanie w oborze automatycznego systemu żywienia to również węższy korytarz paszowy. To ważny czynnik ekonomiczny podczas budowy lub adaptacji budynku inwentarskiego. By robot mógł się po nim poruszać wystarczy jedynie 2,5 m szerokości. Dla porównania, gdy przy skarmianiu wozem paszowym korytarz ma szerokość ponad 5 m. Zadawanie paszy na wąski korytarz zapobiega jej odsuwaniu i eliminuje prace związane z jej kilkakrotnym podgarnianiem w ciągu dnia. Węższy korytarz paszowy to również efektywne wykorzystanie wolnej powierzchnia w oborze, co przekłada się na zwiększenie dobrostanu zwierząt.

Który system żywienia bydła wybrać?

Podejmując decyzję o wyborze najkorzystniejszego systemu żywienia opartego na linii automatycznej lub tradycyjnym (wóz paszowy i ciągnik rolniczy) w oborze należy odpowiedzieć na kilka pytań. Przede wszystkim w jakiej oborze chcemy go zastosować i do jakiej obsady zwierząt?

Analizując badania można stwierdzić, że najbardziej efektywne wykorzystanie automatycznych linii żywienia jest w oborach wolnostanowiskowych o obsadzie powyżej 150 DJP. Przy takiej obsadzie najlepiej widać oszczędności w nakładach robocizny, a także energii elektrycznej. Ważnym aspektem jest też sam zakup automatycznej linii żywienia oraz koszty eksploatacyjne. Należy je również należy uwzględnić nie tylko w automatycznym systemie żywienia ale również tym tradycyjnym.

Biorąc powyższe aspekty pod uwagę można stwierdzić, że zalety stosowania automatycznego żywienia są nieocenione podczas codziennych prac związanych z żywieniem zwierząt. Dość niskie zużycie energii elektrycznej i paliw, niższe o 25% od systemu tradycyjnego nakłady robocizny i możliwość zastosowania systemu nawet w starszych budynkach inwentarskich wyposażonych w wąskie korytarze paszowe. To wszystko przekłada się na zachowanie czystości na korytarzu paszowym. Prowadzi także do lepszego wykorzystania paszy przez zwierzęta, co prowadzi do wysokiej wydajności.

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 5 / 5. Liczba głosów 4

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Artykuł zawiera lokowanie produktu i ma charakter promocyjny.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *